Avoceta Común
Recurvirostra avosetta
Llamativo y esencialmente inconfundible, con una forma elegante, plumaje pío llamativo, patas largas de color gris azulado y un pico largo, delgado y recurvado. La curva es más pronunciada en la hembra. Usualmente se reproduce en pequeñas colonias; las aves anidando llaman ruidosamente. Las bandadas no reproductoras localmente suman cientos. Se alimenta mientras vadea o nada, barriendo su pico de lado a lado. Más común en humedales costeros, lagunas salobres y estuarios, pero también aparece tierra adentro, particularmente en o cerca de grandes lagos.
Identificación
The pied avocet is a striking white wader with bold black markings. Adults have white plumage except for a black cap and black patches in the wings and on the back. They have long, upturned bills and long, bluish legs. It is approximately 16.5–17.75 in (41.9–45.1 cm) in length of which the bill is approximately 2.95–3.35 in (7.5–8.5 cm) and the legs are approximately 3–4 in (7.6–10.2 cm). Its wingspan is approximately 30–31.5 in (76–80 cm). Males and females look alike. The juvenile resembles the adult but with more greyish and sepia tones.<p>The call of the avocet is a far-carrying, liquid, melodious kluit kluit.
Taxonomía
The pied avocet was one of the many bird species originally described by Carl Linnaeus in his landmark 1758 10th edition of Systema Naturae, where it was given the binomial name of Recurvirostra avosetta. This species gets its English and scientific names from the Venetian word avosetta. It appeared first in Ulisse Aldrovandi's Ornithologia (1603). While the name may refer to black and white outfits once worn by European advocates or lawyers, the actual etymology is uncertain. Other common names include black-capped avocet, Eurasian avocet or just avocet.<p>It is one of four species of avocet that make up the genus Recurvirostra. The genus name is from Latin recurvus, "curved backwards" and rostrum, "bill". A 2004 study combining genetics and morphology showed that it was the most divergent species in the genus.
- Nombre científico
- Recurvirostra avosetta
- Autoridad
- Linnaeus, 1758
- Orden
- Charadriiformes
- Familia
- Recurvirostridae
- Género
- Recurvirostra
Distribución y hábitat
Breeding range: AF, PAL : inland and coastal s British Is., Iberian Pen., far s Scandinavia (nw to sw Europe) and sw Russia to Transbaikalia (ne Russia) and ne China s through n Middle East, c Asia to ec Afghanistan, Sind and Kutch (coastal Pakistan and nw India); e and s Africa. Non-breeding range: to coastal n Africa, inland w Africa, Indian Pen., Sri Lanka, c Myanmar, c Thailand, and e China.
- Área de cría
- AF, PAL : inland and coastal s British Is., Iberian Pen., far s Scandinavia (nw to sw Europe) and sw Russia to Transbaikalia (ne Russia) and ne China s through n Middle East, c Asia to ec Afghanistan, Sind and Kutch (coastal Pakistan and nw India); e and s Africa
- Área no reproductiva
- to coastal n Africa, inland w Africa, Indian Pen., Sri Lanka, c Myanmar, c Thailand, and e China
- Migración
- Complete migrants
Comportamiento
These birds forage in shallow brackish water or on mud flats, often scything their bills from side to side in water (a feeding technique that is unique to the avocets). They mainly eat crustaceans and insects.<p>Their breeding habitat is shallow lakes with brackish water and exposed bare mud. They nest on open ground, often in small groups, sometimes with other waders. Three to five eggs are laid in a lined scrape or on a mound of vegetation.
Conservación
- Tendencia poblacional
- unknown
Fotos
Distribución
Cantos de Aves
Otras Aves

Cacatúa Picofina
Cacatua tenuirostris
Cacatúa blanca de tamaño mediano con una pequeña cresta y una mandíbula superior extremadamente larga y puntiaguda. El cuerpo es completamente blanco con parches rosados alrededor del ojo y la barbilla. Típicamente se encuentra en hábitats herbáceos y a menudo se la ve alimentándose en parques o campos deportivos. Utiliza su larga mandíbula superior para cavar en busca de raíces y semillas. Su llamada es más recortada y staccato que la de la Cacatúa Corella Menor. Nativa del sureste de Australia, pero existen numerosas poblaciones asilvestradas en otros lugares, típicamente en áreas suburbanas.

Hormiguero Canoso
Rhegmatorhina melanosticta
Un hormiguero llamativo que sigue a las hormigas. Castaño, con cara negra, un elaborado anillo ocular blanco y una cresta tupida blanca o marrón rojiza. Generalmente busca alimento en parejas o grupos familiares alrededor de enjambres de hormigas guerreras en selvas tropicales maduras; escuche sus fuertes llamadas gruñonas para localizar estos enjambres. Su canto es una serie de silbidos agudos y sibilantes que desacelera y luego acelera.

Tiñosa Boba
Anous stolidus
Charrán de cuerpo oscuro de aguas tropicales de alta mar, rara vez visto desde tierra firme. Se reproduce en colonias en islotes rocosos y arenosos de alta mar. A veces se encuentra con bandadas de piqueros y otros charranes que se alimentan en alta mar. Se alimenta picoteando de la superficie, no zambulléndose como la mayoría de los charranes. Adulto de color marrón oscuro sólido con píleo blanco. El blanco se limita a la frente en el inmaduro.
Comienza tu Viaje de Observación de Aves
Identifica aves al aire libre y lleva la guía de campo a tu próxima observación.